(brak herbu)

Szczyrzyc jest obecnie wsią w gminie Jodłownik w powiecie limanowskim w województwie małopolskim. Położony jest nad Stradomką, prawym dopływem Raby. Liczy 0,51 tys. mieszkańców.

Prawa miejskie posiadał w latach 1416-68.

Zachował się zespół klasztorny Cystersów: kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP XIII, XVII, XIX wiek, klasztor XVI-XIX wiek, spichlerz i brama XVII wiek, młyn i browar XIX wiek, muzeum w dawnej bursie klasztornej.

Zespół klasztorny

Kościół NMP

Wyszogród jest miastem w powiecie płockim w województwie mazowieckim. Połozony jest na prawym brzegu Wisły. Liczy 2,7 tys. mieszkańców.

Prawa miejskie posiada od 1398 roku.

Pierwsza wzmianka o Wyszogrodzie pochodzi z 1065 roku. Ośrodek kasztelanii w XIII wieku. Od XIV wieku do 1795 roku stolica ziemi i siedziba starostwa. Mieszkańcy Wyszogrodu trudnili się początkowo rolnictwem, rzemiosłem i handlem.. Handlowano zbożem, wełną, suknem oraz artykułami drzewnymi.

Od XV wieku był głównym ośrodkiem sukienniczym na Mazowszu. W 1564 roku liczył ponad 300 rzemieślników, wśród których byli: sukiennicy, złotnicy, miecznicy, ślusarze, kotlarze, kowale, stolarze, bednarze, kołodzieje, rymarze, szklarze i szmuklerze. Zniszczony w 1655 roku przez najazd szwedzki. Niszczony przez pożary w latach 1747, 1773 i 1799. Na początku XIX wieku powstały: farbiarnia, 2 garbarnie, fabryka kapeluszy, zakład sukienniczy i 3 gorzelnie. W 1827 roku było w Wyszogrodzie 180 rzemieślników; w 239 domach mieszkało 3 406 osób. W latach 1914-18 stracił 400 mieszkańców. W latach 1939-45 Niemcy wymordowali około 70% mieszkańców, miasto zostaje poważnie zniszczone.

Zachowały się: kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy XVIII wiek, plebania XIX wiek, zespół klasztorny Franciszkanów: kośćiół pod wezwaniem MB Anielskiej XV, XVII wiek, klasztor XVII, XIX, XX wiek, domy XVIII-XIX wiek.

W Wyszogrodzie zachowały się ślady fundamentów zamku książęcego z XIV wieku na Górze Zamkowej. Spalony w drugiej połowie XVII wieku pzez Szwedów został rozebrany pod koniec XVIII wieku przez Prusaków. Do 1870 roku istniała wysoka, ceglana wieża.

Góra Zamkowa

Demografia: 1564 rok - 2,5 tys. mieszkańców, druga połowa XVII wieku - 0,6 tys., 1810 r. - 2,9 tys., 1827 r. - 3,4 tys., 1861 r. - 4,1 tys., 1897 r. - 4,2 tys., 1910 r. - 4,7 tys., 1921 r. - 4,3 tys., 1939 r. - 6,4 tys., 1946 r. - 2,3 tys., 1961 r. - 2,5 tys.

Szprotawa jest miastem w powiecie żagańskim w województwie lubuskim. Położona jest u ujścia Szprotawy do Bobra, lewego dopływu Odry. Liczy 12,6 tys. mieszkańców.

Prawa miejskie posiada od 1260 roku.

Rynek

Spotkanie w 1000 roku księcia Bolesława Chrobrego z cesarzem Ottonem III. W 1304 roku otrzymała przywilej na handel solą. Bula głównym dostawcą zboża na Podgórze Śląsksie. Prowadziła ożywiony handel bydłem. Wyroby sukiennicze Szprotawa eksportowała do Niemiec i do Polski. Rozwinięte było piwowarstwo. Miasto miało prawo mennicze. Spłonęła w 1473 roku. Zdobyta i zrabowana w 1476 roku przez księcia żagańskiego Jana II. Zdobyta i zrabowana w 1489 roku przez wojska króla węgerskiego Macieja Korwina. Spalona w 1630 roku podczas wojny trzydziestoletniej. Do miasta w XVIII wieku należały młyny wodne i liczne kuźnice. Zniszczona podczas wojny siedmioletniej (1756-63). W 1776 roku czynne były wielkie piece. Powstały manufaktury produkujące nici i płótno zwiszczona w 1807 roku podczas wojny francusko-pruskiej. Pod koniec XIX wieku powstał pzemysł metalurgiczny, fabryka świec, pończoch oraz kilka mniejszych zakładów. Zniszczona w 1945 roku w 55%. Do 1945 roku: Sprottau. Ośrodek powiatowy do 1975 roku.

Zachowały się: kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP XIV, XV, XVI, XVII wiek, ratusz XVI-XVII, XVIII, XIX wiek, fragmenty murów obronnych z Bramą Żagańską (obecnie Muzeum Ziemi Szprotawskiej) XIV wiek, liczne domy XVIII, XIX wiek.

Kościół Wniebowzięcia NMP

Ratusz

Dawna brama żagańska

Szprotawa-Iława: kościół pod wezwaniem św. Andrzeja XIII wiek.

W Szprotawie był zamek książęcy zbudowany w XIII wieku. Otoczony był murami i fosą. Był siedzibą kasztelana. Wykupiony został w 1597 roku przez gminę miejską. Zniszczony w czasie wojny trzydziestoletniej (1618-48), służył jako słodownia. W XVIII wieku przebudowany został na kościół protestancki.

Ruiny kościoła ewangelickiego

Demografia: 1473 rok - 2,5 tys. mieszkańców, 1535 r. - 2 tys., 1618 r. - 3 tys., 1651 r. - 0,45 tys., 1742 r. - 1,2 tys., 1852 r. - 5 tys., 1885 r. - 5,8 tys., 1939 r. - 12,6 tys., 1961 r. - 9,7 tys.

Niewątpliwą ozdobą blogu będą piękne zdjęcia Z lotu ptaka :)

Sporo zdjęć już tu się pojawiło z klimaty.blox.pl. Ikroopko, dziękuję :)

Czyżew, Gościno, Nowe Brzesko, Pruchnik i Wolbórz są od 1 stycznia 2011 roku miastami.

Lądek jest obecnie gminną wsią w powiecie słupeckim w województwie wielkopolskim. Liczy 0,79 tys. mieszkańców.

Prawa miejskie posiadał w latach 1250-1870.

W XII wieku był zwany Kościołem Świętego Mikołaja. Na wyprawę malborską w 1458 roku wyposażył 2 zbrojnych. W 1579 roku było tu 5 garncarzy, rybak, solnik i 10 innych rzemieślników. W XVII wieku istniał tu cech piwowarów. Częściowo spalony przez Szwedów w 1656 roku.

W 1793 roku mieszkańcy Lądka utrzymywali się z roli. Z rzemieślników było tu po 4 płócienników i szewców oraz 3 stolarzy. W XIX wieku głównym źródłem utrzymania było rolnictwo. W drugiej połowie XIX wieku nie odbywano targów i jarmarków.

Zachował się kościół pod wezwaniem św. Mikołaja z XVIII, XVIII-XIX, XX wieku.

Kościół św. Mikołaja

Demografia: 1793 rok - 0,32 tys. mieszkańców, 1827 r. - 0,62 tys., 1902 r. - 0,96 tys., 1961 r. - 0,73 tys.

Gościno jest miastem w powiecie kołobrzeskim w województwie zachodniopomoskim. Położone jest nad Gościnką, lewym dopływem Parsęty. Liczy 2,5 tys. mieszkańców.

Prawa miejskie posiada od 2011 roku.

Fragment miasta

Pierwsza wzmianka o Gościnie pochodzi z 1238 roku.

Kościół pod wezwaniem świętego Andrzeja Boboli

(brak herbu)

Zegrze jest obecnie wsią w gminie Serock w powiecie legionowskim w województwie mazowieckim. Położony jest na północnym brzegu Jeziora Zegrzyńskiego. Liczy 0,97 tys. mieszkańców.

W 1400 roku nastąpiła nieudana lokacja miejska.

1.09.1939 rok, bitwa powietrzna, odparcie pierwszego nalotu na Warszawę. 11-13.09.1939 rok, walki obronne.

Zachowały się: ruina kościoła XVIII wiek, pałac Radziwiłłów XVIII, XIX, XX wiek.

W Zegrzu był zamek.

Demografia: 1825 rok - 0,34 tys. mieszkańców, 1921 r. - 0,41 tys.

Zelów jest miastem w powiecie bełchatowskim w województwie łódzkim. Położony jest w obszarze źródłowym Pilsi, prawego dopływu Widawki. Liczy  tys. mieszkańców.

Prawa miejskie posiada od 1957 roku.

Zachowały się: kościół ewangelicki (dawniej braci czeskich) XIX wiek, domy XIX wiek.

Kościół ewangelicki

Demografia: 1841 r. - 0,85 tys. mieszkańców, 1961 r. - 7,2 tys.